“Şan eğilmez gürz ile… Dost incinmez söz ile… Eğridir laf var ise içinde yalan, yiğittir hak söyleyip eğri lafı doğrultan. Hak yeridir törenin gereği beyler meclisi."

başlamayın lens kullanın. daha kullanışlı.

İnsan vücudu için son derece toksik olan bileşen. Çok küçük miktarlarda vücuda girmesi bile ölümcül olabilir. Literatürde kayısı çekirdeğindeki siyanürden zehirlenen ve hayatını kaybeden çocuklar mevcut.

Haberin devamı için tıklayınız.

1-Kıymetli şeyler her zaan yukarı doğru uzanarak elde edilmez. Bazen eğilip almak gerekir.


2-Ututamamış olmaya bile alışıyor insan. İşi bozan ara sıra hatırlamak!

3-Zannetmek diye bir büyü var.

4-Bir insanı tanımanın en iyi yolu onu susarken izlemektir.

5- Bunu yapma!

Niçin diye soramadım bile. Çünkü bilirsiniz, bazen yeryüzündeki en geçerli sebep, o istediğin içindir..

6-Kimseye bir zararım yoktu hani, olmayacaktıda. Yordunuz canımı boş yere. ne gerek vardı.

7-Adam gibi kırılmayı bilmeyenler korkakça şımarırlar.

8-Ne garip!
Tüm dünyaya sırtımı dönebiliyorum. Ah! bir de sana kaymasa gözüm.

9-Anlatması uzun sürüyor. Bu yüzdendir ki;
Anlaşılmaktan çok, hissedilmeyi önemsiyorum.

10- Susuyorum. Çünkü İnsan evvela, incindiği yerden küsüyor dünyaya.

Türk akademisyen. (gbkz:milliyetçi hareket partisi) genel başkanıdır

Zaman zaman kabine değişikliklerinde yeni bakanların telefondan öğrendim şeklinde açıklamaları haberlere konu olmaktadır. Bana zerre inandırıcı gelmiyor. Çok kayda değer bir konu da değil ama inandırıcı gelmemesinin ötesinde sinir olduğum durum.

eski sevgili ile yeni sevgilinin isimleri benzer ise tam bir imtihandır.

sevgi ve ezgi gibi. Sevgi aşkım naber yerine ezgi aşkım naber derseniz toparlamanız mümkün değil.

Ne haldeyim...

iki dil bir bavul

birinin hakkı olan şeyi ondan almak.

(bkz: eksik kadro yazarlarımız)

Geçen sene yine bu aylarda kasılmalar oluşmaya başlamıştı. Kalpte problem var diye hastaneye gitmiştim. Sıkıntım büyük diye. Onca tahlil falan en sonunda bi bok yok diye geri gönderdiler.

Bu sene yine aynı şey oluştu ama daha şiddetli oluşmaya başladı. Ben ki her yerde uyumaya alışkın biri, ben ki 24 saat kesintisiz uyuma potansiyeli olan biri olarak uyku problemi çekmeye başladım. Vücudumda kasılmalar (sol tarafta), kafa kısmında aşırı derece ısınmalar, iştahsızlık halsizlik, unutkanlık, vucuda giren kramplar, sürekli halsiz ve yorgun olma hissi ve en kötüsü gece yatağın altımdan uçan bir halı misali uçması gündüz deprem oluyor hissi derken yine kardiyolojinin yolunu tutum. Gittim yine bi bok yok dediler. Sonra baş dönmesi vertigo mu acaba diye ve kulakta ki yanmalar için kulak burun boğaza gittim onlarda bişe yok dediler. Doktor bişe yok dedikçe çileden çıkıyordum. Kardiyoloji doktoru sağolsun (kendisine minnettarım) sen bi de dahiliyeye git dedi bana.

Dahiliyede ki doktor şu testleri yap, ultrason çek falan dedi bütün dediklerini yaptım bir hafta içerisinde (devlet hastanesinde anca randevu alabiliyorsunuz) hepsi bittikten sonra doktor sonuçlara bakıp yorum yaptı. Şimdi ki tıp bunun üzerine kurulu sanırım. Doktorlar sonuçlara bakıp yorum yapıyorlar. (cerrahları tenzih ederim)
B12 vitamini aşırı düşük çıkmış dedi. Sana iğneli tedavi uygulayacağız dedi amaaan dedim ben iğneden korkarım falan tamam hap iç ama daha uzun sürer dedi. Tamam demek zorunda kaldım. Bi hap verdi (gbkz:apikobal) onu günde bi defa tok karnına içersen bir şeyin kalmaz dedi. Ben içmeye başladım. Şimdilerde o kasılmalar çok yok ama üç aya yakın bu şekilde devam etmem gerekiyormuş.

En rahatsız edici kısmı ise sinirli oluyorsunuz. Halsiz oluyorsunuz. Uykunuz gelmiyor ama çok uyumak istiyorsunuz. Yaşamınız çekilmez bir hal alıyor.

(bkz:yazık lan bana)

sevmektir.

iş ararken bir dizi setinde denk geldiğim kamera arkası çalışanı çekiştirmesi. oyuncuları karşılaştırma maksadıyla konuşuyorlardı. işine aşık insanların çekiştirmesi de böyle oluyor. boş muhabbetleri bile fotojeni üzerine. saygı duyulası.

roket takımının çuvalladıktan sonra kullandığı sahne çıkış sözü.

gerorge carlin'in eşinin ölümünden sonra ona yazdığı iddia edilen günümüz popüler kültürünü eleştiren mektup. asıl yazarın carlin olmadığı da söylenmekte... işte zamanımızın paradoksu...


Daha yüksek binalarımız, ama daha kısa sabrımız var; daha geniş oto yollarımız, ama daha dar bakış açılarımız var.

Daha çok harcıyoruz, ama daha az şeye sahibiz; daha fazla satın alıyoruz, ama daha az hoşnut kalıyoruz.

Daha büyük evlerimiz, ama daha küçük ailelerimiz; daha çok ev gereçleri, ama daha az zamanımız var.

Daha çok eğitimimiz, ama daha az sağduyumuz; daha fazla bilgimiz, ama daha az bilgeliğimiz var. Daha çok uzmanımız, ama yine de daha çok sorunumuz; daha çok ilâcımız, ama daha az sağlığımız var.

Çok fazla alkol ve sigara tüketiyoruz, çok savurganca para harcıyoruz, çok az gülüyoruz, çok hızlı araba kullanıyor, çok çabuk kızıyoruz, çok geç saatlere kadar oturuyor, çok yorgun kalkıyoruz, çok az okuyor çok fazla TV izliyoruz ve çok ender şükrediyoruz. Mal varlıklarımızı çoğalttık, ama değerlerimizi azalttık.

Çok konuşuyoruz, çok az seviyoruz ve çok sık nefret ediyoruz.

Geçimimizi sağlamayı öğrendik, ama yaşam kurmayı öğrenemedik.

Yaşamımıza yıllar kattık, ama yıllara yaşam katamadık. Aya gidip gelmeyi öğrendik, ama yeni komşumuzla karşılaşmak için caddenin karşısına geçmekte sorunumuz var. Dış Uzayı fethettik, ama iç dünyamızı edemedik.

Daha büyük işler yaptık, ama daha iyi işler yapamadık.

Havayı temizledik, ama ruhumuzu kirlettik. Atoma hükmettik, ama ön yargılarımıza edemedik. Daha çok yazıyoruz, ama daha az öğreniyoruz. Daha çok plân yapıyoruz, daha az sonuca varıyoruz. Koşuşmayı öğrendik, ama beklemeyi öğrenemedik. Daha fazla bilgiyi depolamak, her zamankinden daha çok kopya çıkarmak için daha çok bilgisayarlar yapıyoruz, ama git gide daha az iletişim kuruyoruz.

Zaman artık, hızlı hazırlanan ve yavaş sindirilen yiyeceklerin; büyük adamlar ve küçük karakterlerin; yüksek kârlar ve sığ ilişkilerin zamanıdır.

Günümüz artık, iki maaşın girdiği ama boşanmaların daha çok olduğu, daha süslü evler, ama dağılmış yuvaların olduğu günlerdir. Bu günler, hızlı seyahatler, kullanılıp atılan çocuk bezleri, yok edilen ahlakî değerler, bir gecelik ilişkiler, obez bedenler ve neşelendirmekten sakinleştirmeye hatta öldürmeye kadar her şeyi yapabilen hapların olduğu günlerdir. Vitrinlerde her şeyin sergilendiği, ama depolarda hiçbir şeyin olmadığı bir zamandayız. Öyle bir zaman ki teknoloji bu mektubu size getirebilir, siz bu içselliği ya paylaşmayı ya da sil tuşuna basmayı seçebilirsiniz.

Yaşam, aldığımız nefes sayısıyla değil, nefesimizi kesen anların sayısıyla ölçülür. ”

AA IN SAVAŞ MUHABİRLİĞİ EĞİTİMİ ALMIŞ TECRÜBELİ MUHABİRİ

kendin için yaşaman gerektiğini unutturur. genelde annelerde görülür.

bir zamanların efsane dizisi imiş.

erzurum'da sürekli ezel repliği anlatan arkadaş en sonunda bir iki bölüm izletti. ardından diğer arkadaşların da öve öve bitirememesi sonucu birkaç bölüm izlemeye başladığım dizi. fena da gitmiyor.

neyse cengiz senin ben karakterini çizeyim.