eskiden beri anlatıla gelen çok trajik bir hikayedir. pepuk ismi kürtçe olup guguk kuşudur.
Bir varmış bir yokmuş... Vakti - zamanda anadolu'nun küçük bir dağ köyünde anne baba ile iki çocuğu yaşarmış. Çocuklarının biri erkek diğeri de kız imiş. Bu ailenin herkesi imrendirecek derecede neşe, mutluluk ve sevinç içerisinde dilekleri gerçekleşir her şey gönüllerince olurmuş. Oturdukları köyde gayet sevilen bu iki güzel çocuk da gün gelmiş cıvıl cıvıl kuş sesleri, kuzu meleyişleri, dere çağlayışları arasında mavi ve yeşilin alabildiğine uzandığı yaylaların güzelliği içinde, boylu boyunca dağların eteklerinde bulunan ağaçların gölgeleri ve serinliği içinde güle, oynaya, büyümüşler.
Taa ki günün birinde anneleri aniden rahatsızlaşıp ölünceye dek. Bu durum,ailenin tüm neşesini, huzurunu, mutluluğunu üzüntüye çevirip yok etmiş. İki kardeş de artık eskisi gibi ne gülmüş ne de sevinip oynamışlar. Her tarafa ağır bir yas ve sis bulutu çökmüş...
Bir müddet sonra evde aş pişirecek kimsesi olmadığı için babaları yeniden evlenmek zorunda kalmış. Evlenmişte üvey anneleri kısır olduğu ve de çocuğu olmadığı için çocukları hiç sevmez, düşmanca davranırmış. Fırsat buldukça kötülük eder, elinden gelen her zulmü yapmaktan geri durmazmış.
Hele babaları evden çıkınca vay haline çocukların, onlara türlü türlü eziyetler eder rahat yüzü göstermezmiş. Çocukları gece gündüz çalıştırıp, döver ve kimseye anlatmamaları için de korkuturmuş. Zavallı çocuklar bütün bu kötülüklere rağmen yine de babaları üvey annelerinin yaptıklarına inanmaz diye çaresiz her eziyete katlanarak yaşamlarını sürdürme çabası gösterirlermiş...
Babalarının yine evde olmadığı bir bahar günü, üvey anneleri iki kardeşe torba, bıçak ve kazma vererek,dağa kenger toplamaya gönderir . İki kardeş sabah erkenden evden ayrılarak kenger toplamak için dağın yolunu tutmuşlar. Abla bir bir topladığı kengerleri kardeşinin sırtında taşıdığı torbaya koyarmış ve böylece de hava kararmaya başlayıncaya kadar kenger toplamışlar. Artık köye dönmek üzereyken Abla, kardeşinin sırtında taşıdığı torbanın dolup dolmadığını anlamak için torbayı yere indirip bakmış ki ne görsün, torbada bir tek kenger yok. Bu duruma şaşıran iki kardeş, 'Sabahtan beri topladığımız kengerleri gizli gizli yedin değil mi?” Biz şimdi eve nasıl döneriz? üvey annemiz bizi öldürür!.. ' deyip çıkışmış kardeşine.
Kardeşi ise 'Hayır abla, bana yemem için verdiğin bir tek kengerin dışında yemin olsun ki yemedim!' demiş. Ancak ablasını bir türlü inandıramamış. 'Abla eğer hala bana inanmıyorsan istersen karnımı aç da bak!' demiş. Ablası almış bıçağı karnını yarmış bakmış ki kendisinin verdiği bir kengerin dışında midesi bomboş kardeşinin, meğerse kengerleri o yememiş!... Kardeşi doğru söylemiş. Kardeşinin karnını dikmeye çalışmışsa da kardeşi oracıkta ölmüş.
Gidip torbaya tekrar bakmış ki torbanın dibi delik ve sabahtan bu yana topladıkları kengerlerin döküldüğünü anlamış. Meğer üvey anneleri onlara (akşam kötülük etsin diye) dibi delik torbayı vermiş.
Kardeşine inanmamakla hata yapıp onun ölümüne sebep olan abla, bu acı ve vicdan azabıyla neye uğradığını şaşırmış ve orada bulunan pınarın suyuyla kardeşini yıkayıp ağlaya ağlaya gömüvemiş. Gömütün yeri belli olsun diye de başucuna bir fidan dikmiş.
Eve döndüğünde kardeşini soran babasına. 'O biraz yoruldu oduncularla gelecek' demiş. Oduncular gelmiş, çocuk gelmemiş.
- Nahırla gelecek demiş.
Nahır da gelmiş, ama çocuk yine yok.
- Davarla gelecek.
Davar da gelmiş çocuk hala ortalada yok.
Genç kız bir yandan baba korkusu, diğer yandan vicdan azabıyla kıvrılmış,yanmış, tutuşmuş parça parça olmuş yüreği.
Kardeşine inanmamakla hata yapıp onun ölümüne sebep olan abla, bu acı ve vicdan azabıyla Allah'a yalvarmaya, dua etmeye başlamış. 'Allah'ım beni pepuk kuşu yap bu dağlara sal ki dünya döndükçe dağlardan dağlara kardeşim diye seslenip durayım!...“
Efsane bu ya o gece kızın dileği kabul olur, genç kız o gece Allahtan, pepuk kuşu olmuş ve gidip kardeşinin başucundaki ağaca konup hep kardeşi için seslenip durmuş. Ve işte o gün bu gündür bu kız, pepuk kuşu olarak dağlarda oradan oraya dolaşarak, kardeşini öldürdüğü için herkese kendini ihbar eder durur:
Her bahar mevsimi kengerin yerden bitmesi ile beraber pepuk kuşunun acıklı ötüşü de başlar.
-zazaca----------------kürtçe--------------------türkçe-
“Phepu” -------------- 'Pepuu'-----------------'Pepuu'
“Kheku” ---------------“Kekuu”---------------- “Kekuu”
“Kam kerd” -----------Ke qir?”-----------------“Kim yaptı?“
“Mı kerd” -------------“Mın qir”-----------------“Ben yaptım”
“Kam kişt” (çişt) ----- 'Ke kuşt?'----------------'Kim öldürdü?'
“Mı kişt” (çişt)--------- 'Mın kuşt'---------------'Ben öldürdüm'
“Kam şüt”--------------'Ke şuşt?'---------------'Kim yıkadı?'
“Mı şüt”-----------------'Mın şuşt'---------------'Ben yıkadım'
“Ax! Ax! Ax!------------ “Ah! ah! Ah!”------------“Vah! Vah! Vah!”
Bir varmış bir yokmuş... Vakti - zamanda anadolu'nun küçük bir dağ köyünde anne baba ile iki çocuğu yaşarmış. Çocuklarının biri erkek diğeri de kız imiş. Bu ailenin herkesi imrendirecek derecede neşe, mutluluk ve sevinç içerisinde dilekleri gerçekleşir her şey gönüllerince olurmuş. Oturdukları köyde gayet sevilen bu iki güzel çocuk da gün gelmiş cıvıl cıvıl kuş sesleri, kuzu meleyişleri, dere çağlayışları arasında mavi ve yeşilin alabildiğine uzandığı yaylaların güzelliği içinde, boylu boyunca dağların eteklerinde bulunan ağaçların gölgeleri ve serinliği içinde güle, oynaya, büyümüşler.
Taa ki günün birinde anneleri aniden rahatsızlaşıp ölünceye dek. Bu durum,ailenin tüm neşesini, huzurunu, mutluluğunu üzüntüye çevirip yok etmiş. İki kardeş de artık eskisi gibi ne gülmüş ne de sevinip oynamışlar. Her tarafa ağır bir yas ve sis bulutu çökmüş...
Bir müddet sonra evde aş pişirecek kimsesi olmadığı için babaları yeniden evlenmek zorunda kalmış. Evlenmişte üvey anneleri kısır olduğu ve de çocuğu olmadığı için çocukları hiç sevmez, düşmanca davranırmış. Fırsat buldukça kötülük eder, elinden gelen her zulmü yapmaktan geri durmazmış.
Hele babaları evden çıkınca vay haline çocukların, onlara türlü türlü eziyetler eder rahat yüzü göstermezmiş. Çocukları gece gündüz çalıştırıp, döver ve kimseye anlatmamaları için de korkuturmuş. Zavallı çocuklar bütün bu kötülüklere rağmen yine de babaları üvey annelerinin yaptıklarına inanmaz diye çaresiz her eziyete katlanarak yaşamlarını sürdürme çabası gösterirlermiş...
Babalarının yine evde olmadığı bir bahar günü, üvey anneleri iki kardeşe torba, bıçak ve kazma vererek,dağa kenger toplamaya gönderir . İki kardeş sabah erkenden evden ayrılarak kenger toplamak için dağın yolunu tutmuşlar. Abla bir bir topladığı kengerleri kardeşinin sırtında taşıdığı torbaya koyarmış ve böylece de hava kararmaya başlayıncaya kadar kenger toplamışlar. Artık köye dönmek üzereyken Abla, kardeşinin sırtında taşıdığı torbanın dolup dolmadığını anlamak için torbayı yere indirip bakmış ki ne görsün, torbada bir tek kenger yok. Bu duruma şaşıran iki kardeş, 'Sabahtan beri topladığımız kengerleri gizli gizli yedin değil mi?” Biz şimdi eve nasıl döneriz? üvey annemiz bizi öldürür!.. ' deyip çıkışmış kardeşine.
Kardeşi ise 'Hayır abla, bana yemem için verdiğin bir tek kengerin dışında yemin olsun ki yemedim!' demiş. Ancak ablasını bir türlü inandıramamış. 'Abla eğer hala bana inanmıyorsan istersen karnımı aç da bak!' demiş. Ablası almış bıçağı karnını yarmış bakmış ki kendisinin verdiği bir kengerin dışında midesi bomboş kardeşinin, meğerse kengerleri o yememiş!... Kardeşi doğru söylemiş. Kardeşinin karnını dikmeye çalışmışsa da kardeşi oracıkta ölmüş.
Gidip torbaya tekrar bakmış ki torbanın dibi delik ve sabahtan bu yana topladıkları kengerlerin döküldüğünü anlamış. Meğer üvey anneleri onlara (akşam kötülük etsin diye) dibi delik torbayı vermiş.
Kardeşine inanmamakla hata yapıp onun ölümüne sebep olan abla, bu acı ve vicdan azabıyla neye uğradığını şaşırmış ve orada bulunan pınarın suyuyla kardeşini yıkayıp ağlaya ağlaya gömüvemiş. Gömütün yeri belli olsun diye de başucuna bir fidan dikmiş.
Eve döndüğünde kardeşini soran babasına. 'O biraz yoruldu oduncularla gelecek' demiş. Oduncular gelmiş, çocuk gelmemiş.
- Nahırla gelecek demiş.
Nahır da gelmiş, ama çocuk yine yok.
- Davarla gelecek.
Davar da gelmiş çocuk hala ortalada yok.
Genç kız bir yandan baba korkusu, diğer yandan vicdan azabıyla kıvrılmış,yanmış, tutuşmuş parça parça olmuş yüreği.
Kardeşine inanmamakla hata yapıp onun ölümüne sebep olan abla, bu acı ve vicdan azabıyla Allah'a yalvarmaya, dua etmeye başlamış. 'Allah'ım beni pepuk kuşu yap bu dağlara sal ki dünya döndükçe dağlardan dağlara kardeşim diye seslenip durayım!...“
Efsane bu ya o gece kızın dileği kabul olur, genç kız o gece Allahtan, pepuk kuşu olmuş ve gidip kardeşinin başucundaki ağaca konup hep kardeşi için seslenip durmuş. Ve işte o gün bu gündür bu kız, pepuk kuşu olarak dağlarda oradan oraya dolaşarak, kardeşini öldürdüğü için herkese kendini ihbar eder durur:
Her bahar mevsimi kengerin yerden bitmesi ile beraber pepuk kuşunun acıklı ötüşü de başlar.
-zazaca----------------kürtçe--------------------türkçe-
“Phepu” -------------- 'Pepuu'-----------------'Pepuu'
“Kheku” ---------------“Kekuu”---------------- “Kekuu”
“Kam kerd” -----------Ke qir?”-----------------“Kim yaptı?“
“Mı kerd” -------------“Mın qir”-----------------“Ben yaptım”
“Kam kişt” (çişt) ----- 'Ke kuşt?'----------------'Kim öldürdü?'
“Mı kişt” (çişt)--------- 'Mın kuşt'---------------'Ben öldürdüm'
“Kam şüt”--------------'Ke şuşt?'---------------'Kim yıkadı?'
“Mı şüt”-----------------'Mın şuşt'---------------'Ben yıkadım'
“Ax! Ax! Ax!------------ “Ah! ah! Ah!”------------“Vah! Vah! Vah!”
Böbrek üstü bezlerinin etkili bir maddesi; hekimlikte damarları daraltma, bronşları açma, kanamaları kesme
gibi amaçlarla kullanılır.
gibi amaçlarla kullanılır.
taş çalanlar görüyorum!
Karayipler'de bulunan bir Britanya Denizaşırı Toprakları ülkesidir. Küçük Antiller'deki Leeward Adaları'nın en kuzeyinde bulunan ada devleti, Porto Riko ve Virgin Adaları'nın doğusunda ve Saint Martin'in tam olarak kuzeyindedir.
güzel bir hiciv.
\"Her biri kendince zulüm etmekte:
İnsan bir memur görünce eşkıya sanıyor...
Ey zavallı! boş yere yakınma,bağırıp çağırma;
Çünkü ezilenlerin ahını işiten hükümet bunu musiki sanıyor!\"
\"Her biri kendince zulüm etmekte:
İnsan bir memur görünce eşkıya sanıyor...
Ey zavallı! boş yere yakınma,bağırıp çağırma;
Çünkü ezilenlerin ahını işiten hükümet bunu musiki sanıyor!\"
(bkz: mürekkep yalamak)
Yeni türkiye'nin gelişip büyümesini istemeyen ve bunun için ne gerekiyorsa yapan kenardır.
Bunun bir de terör örgütü kolu vardır.
Pkö. Paralel kenar örgütü.
Bunun bir de terör örgütü kolu vardır.
Pkö. Paralel kenar örgütü.
Ülkenin iki yüzlülerini gösteren başka bir haberdir. Mezhepci rantçı süslümanların hiç umrunda da olmayacaktır. Mezhepçiliği özellikle vurgularım burda biz gibi ülkelerde mezhepçilik halkı ayrıştırıp kese doldurmaya yarar.
tapirlerin hayatımıza kattığı mutlulukla yarışamaz sanırım.
t: kedilerin bazen mutsuzluk kattığının eklenmesi gereken başlık. civciv düşmanıdırlar. iyi ki horozlar var.
t: kedilerin bazen mutsuzluk kattığının eklenmesi gereken başlık. civciv düşmanıdırlar. iyi ki horozlar var.
mekanı cennet olsun büyük bir alim kaybettik. iki padişah görmüş, hem osmanlıyı hem türkiye’yi yaşamış bir bilim adamıydı. Belgeli, ciddi araştırmalara dayalı eserlerini doksanlı yaşlarında bile ortaya koymakla kalmamış daha fazla bir ömre sahip olmayı da yeni kitaplarını yazabilmek için dilemiştir. Kendisinin öğrencisi olan ilber ortaylı ile ntv’de yaptıkları programda Chicago üniversitesi’nde kendisine veziriazam lakabı takıldığını, üniversite öğrencilerinin çekindiği bir hoca olduğunu anlatıyorlardı. Bunun nedeni olarak da abd üniversite kampüslerinde öğrenci hoca ilişkilerinin daha samimi olduğu ve öğrencilerin hocalarına adlarıyla bile hitap edebilmelerine rağmen kendisine herkesin mr.inalcık diye hitap edilmesini örnek veriyorlardı. Kendisinin ilmiyle ilgili olarak da ilber ortaylı’nın “onu anlatmaya bizim lügatımız yetmez” sözü ve bernard lewis’in “bütün zamanların en büyük tarihçisi” tanımı üzerine söylenecek bir söz olmadığı kanaatindeyim.
hiçbir alakamız olmayıp tamamen farklı kulvarlardayız. aramızdaki bağlantı tamamen isim benzerliğinden ibaret olup, diğer tüm söylentiler dedikodudur ve gerçeği yansıtmamaktadır. kamuoyuna duyurulur.
edit: en azından çıkış noktası olarak bir bağlantı bulunmamaktadır. oluşan çağrışımlar kişilerin kendi bilinçaltı olup sorumluluk alınmamaktadır.
ayrıca sözlük formatı - forum - birden fazla entry der giderim.
edit: en azından çıkış noktası olarak bir bağlantı bulunmamaktadır. oluşan çağrışımlar kişilerin kendi bilinçaltı olup sorumluluk alınmamaktadır.
ayrıca sözlük formatı - forum - birden fazla entry der giderim.
burada vurulacak biri vardı onuda ben vurdum benim adım tatar ramazan gücün varsa gelip alsana.
\"ilerideki güzel günler
beni görmeyecek onlar
bari selam yollasınlar
geberiyorum geberiyorum kederden\"
beni görmeyecek onlar
bari selam yollasınlar
geberiyorum geberiyorum kederden\"
Açımlamak işine konu olmak.
Denizli
HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM
---
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
*
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
*
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
*
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Ahmed ARİF
çetin tekindor yorumuyla dinleyebilirsiniz...
---
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
*
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
*
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
*
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Ahmed ARİF
çetin tekindor yorumuyla dinleyebilirsiniz...
sıkça karşılaştıklarımızdır. anlamayız ama olur, olacağı vardır olur. önüne geçilmez. neyin neyi tetiklediğini, etkilediğini seçmek zor. nedensellik, her zaman değil.
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?
